Historia papieru i druku
Kiedy książka sama staje się dziełem sztuki?
Książka artystyczna może opowiadać przez kolejność stron, materiał i formę. Sprawdź, co gubi pojedynczy kadr wyrwany z całej sekwencji.
Konstrukcja tworzy znaczenie
W książce artystycznej układ stron, ich kolejność, papier, składanie i sposób oglądania mogą być równorzędne z samym obrazem. Publikacja nie musi jedynie opisywać dzieł. Może stanowić odrębny autorski obiekt.
Oglądanie kolejnych rozkładówek wprowadza rytm i relacje między obrazami. Przeniesienie jednej strony poza jej miejsce zmienia kontekst, nawet gdy reprodukcja zachowuje wszystkie widoczne szczegóły.
Niektóre książki artystyczne zmieniają standardowy format, zestawiają tekst z obrazem albo układają strony w nieoczywisty rytm. Getty Research Institute opisuje je jako różnorodne połączenia słowa i obrazu. W tym ujęciu projekt publikacji sam staje się częścią wypowiedzi artysty.
Książki artystyczne mogą powstawać w małych oficynach albo we współpracy artysty z autorem tekstu i drukarzem. Z tego względu przy opisie warto wymienić role współtwórców tam, gdzie podaje je katalog. Pozwala to pokazać proces, a nie przypisywać całość jednej osobie.
Dokumentuj stronę razem z obiektem
Na zdjęciu rozkładówki mogą pojawić się cień grzbietu, krzywizna papieru i ślady używania. Część należy do książki, inne mogą pochodzić z oświetlenia. Warto rozważyć to przed retuszem.
Delikatnej oprawy nie należy dociskać do skanera tylko po to, by uzyskać płaski obraz. Przy cennym lub kruchym egzemplarzu sposób dokumentacji powinien uwzględniać bezpieczeństwo materiału.
Zanim zrobisz zdjęcie rozkładówki, ustal, co ma ono pokazać: relację sąsiednich stron, sam obraz, czy sposób związania kart. Przy cennych egzemplarzach otwieranie i oświetlanie należy dostosować do stanu obiektu. Dokumentacja nie powinna wymagać mocnego dociskania grzbietu ani prostowania kruchego papieru.
Pojedynczy wydruk ma własny cel
Reprodukcja wybranej strony pozwala pokazać fragment, ale nie odtwarza przewracania kart i całej sekwencji. Podpis zdjęcia lub kopii może wskazywać, z jakiej książki pochodzi obraz i czy pokazano całą rozkładówkę.
Przed przygotowaniem pliku ustal, czy ważne są numery stron, margines, brzeg oprawy czy tylko centralna kompozycja. Takie decyzje ułatwiają odbiorcy zrozumienie, czy ogląda osobny obraz, czy zapis konkretnego miejsca w obiekcie.
Jeśli pokazujesz wyjętą stronę jako osobny motyw, podpis wskaże jej pierwotne miejsce w książce. Pozwala to rozróżnić samodzielny projekt graficzny od kadru zaczerpniętego z sekwencji. Przy publikowaniu lub zamawianiu kopii uwzględnij też prawa do wykorzystania reprodukowanego dzieła.
Zobacz kolekcję plakatów Stylowo
Wszystkie opracowania biblioteki
Bibliografia
Źródła w języku angielskim. Każdy odnośnik otwiera się w nowej karcie.
- Getty Research Institute: Artists’ Books (angielski)